Sumarsæla á Patreksfirði

Jæja, núna held ég að það sé kominn tími á eina stutta bloggfærslu enda ekkert búin að láta heyra í mér í sumar. Ætla samt bara að skrifa punkta...

• Alltaf gaman á Patreksfirði
• Ennþá skemmtilegra að vinna í vegagerðinni
• Kolfinna flutt til mín á Patreksfjörð
• Hún er að vinna í búðinni hjá mömmu og pabba
• Ég og James erum ennþá að leita okkar að íbúð, gengur ekki vel
• Held að ég skelli mér kannski bara eitthvað út eftir áramót
• Er að fara í Hússtjórnarskólann í haust
• Er að fara á þjóðhátíð eftir akkurat 7 daga :)

Hef ekki  mikið meira að segja.... En Þorgerður og Kolfinna erum við alveg að drepa þessa síðu?? Það nennir enginn að kíkja inná hana ef við bloggum ekki þannig að þið verðið að vera duglegar að blogga....

Kveðja  Una Lind

 

Hata fyrirsagnir

Heilir og sælir kæru landar.

Er bara að blogga yfir þetta leiðinlega ljóð!

Áðan bárust mér þær fregnir að Þorgerður er búin að vera í beit í allann dag. Ekkert heyrist frá Kolfinnu, maður er farinn að spyrja sig hvort hún sé á lífi, æji það kemur í ljós!!
Er eitthvað búin að vera að reyna að versla mér útskriftarföt í vikunni, gengur ekkert of vel... Jú keypti mér kjól í Júniform, er reyndar ekki búin að sækja hann, hún er aðeins að breyta honum... Hann kostar samt 27000, en það er ekki neitt fyrir svona ríkt fólk eins og mig :)
Leiðinlegt blogg.... Þorgerður nenniru að blogga yfir mig? Reyndar er þetta ekki beðni þetta er skipun....

Bless.....

Hæbbs!!!

Að ljúka skóla, leitt það er
ég sakna mun vina minna
allt er búið, burt ég fer
nú þarf ég mig að finna.

Við sakna munum vorra makka
erfitt verður að kveðja
ykkur öllum við viljum  þakka
nú á lífið  munum veðja.

Við ML kveðjum, sárt það er
við viljum ekki fara
hvað framtíðin ber í skauti sér
erfitt er að svara.

Takk fyrir allt elskurnar mínar...

Óður til Þorpara og sveitadræsur

Ég þoli ekki fokkings fólkið sem er alltaf í kringum mig.. þetta eru annaðhvort bara illa lyktandi þorparar eða siðlausir heiðingjar... helvítis sveitalubbahelvíti látið mig í friði og hættið að tala við mig.. eina sem kemur út úr kjaftinum á ykkur er hvernær á að bera kúk á túnin eða hvað beljan hún búkolla mjólkar fokking illa þessa dagana.. Krakkar í alvöru: MÉR ER ALVEG SAMA!!! Og hverjum er ekki nokk sama hver er sveitasjóri í ljóta illalyktandi fiskifíluþorpinu ykkar! Svo lifa þessir aumingjar í þeirri trú um að borgarar eins og ég höfum það svo slæmt og náum aldrei að kynnast ekta sveirasælu blablabla, þið verið að ljúga svona krappi að sjálfum ykkur svo lífið ykkar haldi áfram. Hættiði bara að tala við mig og fariði að njósna um nágranna ykkar, þið hafið hvort sem er ekkert betra að gera því þið náið ekki einusinni skjáeinum heim til ykkar lúðar! fariði bara og étið svið og hrútspunga eins og ykkur er vant og LÁTIÐ OKKUR HIN Í FRIÐI!!! það er líka súr fíla af þorpurum og bóndum. örugglega útaf rotnu mataræði og skítugu lækjarvatni sem þið þurfið að baða ykkur í!

Og Halló, það segir sig sjálft að það sé betra að búa í RVK því miklu fleiri búa þar en í ljóta, sveitta þorpinu ykkar FACE!

Ef það væri svona æðislegt að búa í sveit mundu ekki bara allir gera það?? ohh kaupið ykkur smekk...!

McFoxy bloggar

Jæja nú dregur til tíðinda, ég ætla að blogga!

Rétt í þessu réðust Kolfinna og Þorgerður á mig og kysstu mig og knúsuðu í kaf á meðan ég sat í sakleysi mínu á bókasafninu að læra, ég er ennþá með hroll!!!
Núna eru prófin byrjuð mér til mikillar skemmtunar, ég veit ekkert betra en að vera mað kvíðahnút í maganum í 2 heilar vikur og hvað þá að sitja yfir bókunum í 2 vikur líka.. Mmmm....       Dimmision var á föstudaginn, það var mjög gaman get ég sagt ykkur. Flest ef ekki öll okkar þjáðumst af mikilli ofölvun allann daginn en það gerði þetta bara ennþá skemmtilegra. Við fórum í heimsókn til kennaranna eins og venjan er á þessum degi, þegar við komum á Bala til Erlu og Pálma þá sprakk allt og nokkur okkar felldu nokkur tár, ekki ég og Þorgerður samt haha!!! Svo enduðum við kvöldið á því að fara á Lindina að borða með kennurunum. Fólk var mislengi að og yfirgaf ég svæðið seinust af okkur mökkunum, reyndar eiginlega bara seinust af öllum þvílíkt var stuðið á manni.
 
Ég er að læra undir munnlegt enskupróf, það fær hárin til að rísa að fara í svona munnlegt próf!!! Ég er að drepast úr stressi og er búin að hætta við að fara í þetta próf svona 20 sinnum í dag og svo tekur skynsemin alltaf við og ákveð ég því bara að láta mig hafa þetta!

Ég ætla að halda áfram að læra!







Kveðja Una Lind :)

hahaha tjékkiði á þessu

vitiði hvað er búið að semja... emo bók sem heitir Everybody hurts hahahaha

tjékkiði á þessu (smá um bæði Emo og bókina):

Is “emo” a musical genre, a fashion trend, or a state of mind?  For many, it’s not just a kind of music, but a personal style and a way of interacting with the world.  The new emo reference bible, Everybody Hurts: An Essential Guide to Emo Culture, takes an informative and entertaining look at the ins and outs of emo life.  It’s everything you wanted to know about emo but were afraid to ask.

Written by two “O.G. emophiliacs” who celebrate emo even as they gently mock it, Everybody Hurts covers everything from the history of emo to show and festival etiquette to “the art of taking the perfect MySpace picture.”  There are also sections devoted to emo idols, haircuts, books, films, magazines, and food, plus plenty of emo fashion do’s and don’ts: “do fasten your belt on the side” to celebrate “emo’s appreciation for asymmetry,” “do layer” because “nothing says emo like a cardigan over a hoodie over a tank top over a T-shirt,” “don’t put on a band’s T-shirt immediately after you buy it at the merch table,” and don’t “wear girls’ jeans if you don’t fit into girls’ jeans.”  The authors also provide tips for writing blogs, instant messaging, and using MySpace to stay in touch with show buddies.

Everybody Hurts may not be a book you’ll read in one sitting, but it is great reading, and it’s destined to become a staple in any emo music lover’s book collection (shelve it next to The Perks of Being a Wallflower).  Growing up can be hard if you’re emo, but this book will help you get it right-and maybe even laugh through your tears.

Is “emo” a musical genre, a fashion trend, or a state of mind?  For many, it’s not just a kind of music, but a personal style and a way of interacting with the world.  The new emo reference bible, Everybody Hurts: An Essential Guide to Emo Culture, takes an informative and entertaining look at the ins and outs of emo life.  It’s everything you wanted to know about emo but were afraid to ask.

Written by two “O.G. emophiliacs” who celebrate emo even as they gently mock it, Everybody Hurts covers everything from the history of emo to show and festival etiquette to “the art of taking the perfect MySpace picture.”  There are also sections devoted to emo idols, haircuts, books, films, magazines, and food, plus plenty of emo fashion do’s and don’ts: “do fasten your belt on the side” to celebrate “emo’s appreciation for asymmetry,” “do layer” because “nothing says emo like a cardigan over a hoodie over a tank top over a T-shirt,” “don’t put on a band’s T-shirt immediately after you buy it at the merch table,” and don’t “wear girls’ jeans if you don’t fit into girls’ jeans.”  The authors also provide tips for writing blogs, instant messaging, and using MySpace to stay in touch with show buddies.

Everybody Hurts may not be a book you’ll read in one sitting, but it is great reading, and it’s destined to become a staple in any emo music lover’s book collection (shelve it next to The Perks of Being a Wallflower).  Growing up can be hard if you’re emo, but this book will help you get it right-and maybe even laugh through your tears.

Hér er coverið á bókini...



Kv. Mcsmokey

Life Sucks/ skilaboð til unu og þorgerði frá indælu kollu:)

Blogg

Hæ.

Nú er kominn tími á að ljóstra upp áformum helgarinnar. Í kvöld er ball þar sem Una Lind og Kolfinna ætla að vera edrú því þær eru svo fokk leiðinlegar þegar þær eru fullar. Þorgerður ætlar að skella sér til Víkur, svo er raularinn góði á mánudaginn og ætlar hún Una Lind að skella sér til Víkur og verða viðstödd þennan atburð...

Ljóð dagsins eftir Þorgerði og Unu Lind.

Andstyggð

Lífið sökkar, leitt það er,
nennum ekki að lifa.
Maður ætti kannski að drekkja sér,
lífsklukkan hættir að tifa

Jebb, gaman að vera 20 ára og hafa andstyggað á lífinu.. Og svona er lífið!!! Ekkert nema eintómt bull
Höfum við því ákveðið að fjölga okkur ekki vegna þess að við myndum ekki vilja gera börnunum okkar það að fæðast og þurfa að lifa... Við erum þunnar í hjartanu og líka bara þunnar..

Þunnur í hjartanu: Það er þegar maður er búinn að drekka áfengi daginn áður og manni líður alveg hræðilega illa. Samviskubit er eitt af því sem einkennir þessa líðan.

Þangað til næst, ef það verður næst
Una Lind og Þorgerður!

Hugleiðing

Hvað er ekkert?

Ef ekkert er ekki neitt, til hvers er þá ekkert?

Ekkert þarf að vera til svo fólk geti skilgreint ekki neitt.

Hvernig er samt hægt að skilgreina það sem ekki er til?

Hugsið málið.

11. og 12. apríl 2007

Í gær urðu tímamót í lífi okkar þriggja. Við kvöddum með trega daga barnæsku og gleði. Við tóku dagar áhyggna og óvissu. Svo ekki sé minnst á ákvarðanirnar. Þessi dagur mun ávallt vera greiptur í minni okkar sem dagurinn sem við urðum fullorðnar. Æskan er flogin út um opinn gluggann. Það næðir inn. Við eigum erfitt með að losna við hrollinn úr freðnum líkamanum.

Svona líður okkur í okkar fyrstu tilvistarkreppu.

Hvað ber framtíðin í skauti sér?